In Museum Galerie RAT (Recomposed Art Texel) is er een doorlopende tentoonstelling te zien van het werk van Maria Roelofsen. Ze maakt reliëfs, sculpturen en lichtobjecten van aangespoelde materialen die ze zelf jut op de stranden van Texel. Op dit blog staat haar werk gefotografeerd vanuit verschillend perspectief. Ook laat ze vaak zien welke gejutte vondst het uitgangspunt was voor een object.
vrijdag 27 juni 2014
maandag 12 mei 2014
zaterdag 3 mei 2014
Betonmol (sculptuur 35x20x25cm gejut plastic hout)
donderdag 24 april 2014
's Avonds laat (110x60cm gejut hout) Verkocht
's Avonds laat
De maan gegeten
hij valt zwaar op de maag
jongleren gaat traag
geen deken
geen kruik
mijn buik
het licht
en de deur wijd open
De maan gegeten
hij valt zwaar op de maag
jongleren gaat traag
geen deken
geen kruik
mijn buik
het licht
en de deur wijd open
maandag 21 april 2014
woensdag 16 april 2014
Kijken naar de sterrren (lichtgevend object staand) gejut plastic hout rubber 60x40x30cm Verkocht
Al heel lang stond dit figuurtje (zie foto onder deze tekst) van plastic te wachten. Ik had al uren zitten puzzelen met de plastic stukjes, pastel van kleur, gehavend, wat leidde tot het 'vogeltje' dat je hier op de foto voor het hout ziet staan.
Waar zou dit naar toe gaan?
Een lichtgevend object? Maar gewoon een lampje erin en klaar was naar mijn idee te makkelijk. Er moest meer leven in, meer karakter, en ik puzzelde door met de gejutte materialen uit de voorraad.
Omdat de ledlamp er te fel door scheen kwam ik op het idee van een kraag. Ik heb hier nog een dag aan gewerkt; een soort capeje van stukjes doorschijnend paars plastic geknoopt aan mat wit plastic, maar dit bleek veel te veel. Je moet er geen kerstboom van maken. Hierdoor kwam ik weer op het idee om het felle licht te dempen met de raffia sliertjes.
Van de nood een deugd maken. Zo ontstaan bij mij eigenlijk al doende creatieve oplossingen en ideeën. Door steeds te proberen en te kijken; klopt het of niet. Het is een intuïtief proces.
Uiteindelijk zit er voor mijn gevoel leven in. Een nieuw wezentje is geboren;
het kijkt naar de sterren, fly me to the moon



Waar zou dit naar toe gaan?
Een lichtgevend object? Maar gewoon een lampje erin en klaar was naar mijn idee te makkelijk. Er moest meer leven in, meer karakter, en ik puzzelde door met de gejutte materialen uit de voorraad.
Omdat de ledlamp er te fel door scheen kwam ik op het idee van een kraag. Ik heb hier nog een dag aan gewerkt; een soort capeje van stukjes doorschijnend paars plastic geknoopt aan mat wit plastic, maar dit bleek veel te veel. Je moet er geen kerstboom van maken. Hierdoor kwam ik weer op het idee om het felle licht te dempen met de raffia sliertjes.
Van de nood een deugd maken. Zo ontstaan bij mij eigenlijk al doende creatieve oplossingen en ideeën. Door steeds te proberen en te kijken; klopt het of niet. Het is een intuïtief proces.
Uiteindelijk zit er voor mijn gevoel leven in. Een nieuw wezentje is geboren;
het kijkt naar de sterren, fly me to the moon
| Emmers bewerkt door zon, zee, zand en water |
| Gaatjes en draadjes |
| Gekregen gejutte materialen. Dit keer kan ik dat duikbrilletje goed gebruiken |
| Nog wat reparatiewerkzaamheden |
| Alleen nog de onderplaat bewerken en eronder bevestigen en dan is hij klaar! |
zondag 13 april 2014
dinsdag 8 april 2014
Iets (60x40cm gejut hout plastic rubber)
Rennend in mijn laarzen
zag ik het
in een flits
maar wat was het
het was iets
daarnet
toen jij doorliep
of was het
even
geluk
zag ik het
in een flits
maar wat was het
het was iets
daarnet
toen jij doorliep
of was het
even
geluk
donderdag 3 april 2014
Abonneren op:
Posts (Atom)
